Στα οκτακόσια περίπου μέτρα νοτιοδυτικά του κέντρου του χωριού βρίσκεται η περιοχή του Κάστρου, μια περιοχή σημαντικής αρχαιολογικής αξίας που υποδηλώνει την ύπαρξη του οικισμού από αρχαιοτάτους χρόνους.

Στην κορυφή της περιοχής έχει ανευρεθεί ναός αφιερωμένος στον Δία το Λαβράνιο. Το λάβρυς κατά τον Πλούταρχο σήμαινε διπλός πέλεκυς και ισοδυναμεί με το επίθετο Κεραύνιος. Στην κορυφή της περιοχής, η οποία φέρει την ονομασία «Μούττη του Διά» ή αλλιώς «Κορφή του Δία», έχουν βρεθεί δέκα επιγραφές, χαραγμένες στις βάσεις των αγαλμάτων και αποτελούσαν αφιερώματα στο Δία το Λαβράνιο. Οι επιγραφές χρονολογούνται στον 2ο αιώνα μ.Χ., τη Ρωμαϊκή δηλαδή περίοδο και από ότι φαίνεται το ιερό της Φασούλας αποτέλεσε ένα από τα τελευταία ειδωλολατρικά απομεινάρια της Κύπρου, προτού ξεκινήσει η διάδοση του Χριστιανισμού. Ο ναός του Δία βρισκόταν σε περίοπτη θέση και η γεωγραφική του θέση του προσέδιδε μια εξαίρετη φυσική οχύρωση. Τα αρχαιολογικά ευρήματα από την περιοχή της Φασούλας φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λεμεσού.

Σύμφωνα με το μελετητή Gunnis την ίδια περίοδο στην ακρόπολη της Φασούλας υπήρχε ρωμαϊκό φρούριο, κάτι όμως που δεν έχει επιβεβαιωθεί. Παρόλα αυτά πιστεύεται ότι μεταγενέστερα κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια, υπήρξε στην περιοχή κάποιο κάστρο ή πύργος που ανήκε σε κάποιο φεουδάρχη ευγενή και από εκεί φέρεται να πήρε και την ονομασία του το τοπωνύμιο «Κάστρο».

Η Φασούλα, σύμφωνα με τους μελετητές, φαίνεται να υπήρχε ως οικισμός πολύ πιο πριν τη Ρωμαϊκή εποχή και αυτό στηρίζεται στη γειτνίαση της με το πλούσιο βασίλειο της Αμαθούντας, όπου πιθανότατα να υπαγόταν διοικητικά σε αυτό.