Στο δρόμο από τη Λεμεσό προς το Τρόοδος, στην κοίτη του ποταμού του Κούρη, συναντάμε το γεφύρι της Τριμίκλινης. Το χωριό της Τριμίκλινης υπήρχε κατά τα μεσαιωνικά χρόνια και την ίδια περίοδο χρονολογείται και το γεφύρι.

Το γεφύρι, το οποίο ένωνε την ευρύτερη περιοχή των κρασοχωριών της επαρχίας Λεμεσού με αυτά της επαρχίας Πάφου, είναι κατασκευασμένο με πέτρες της κοίτης του ποταμού και αποτελείται από τρία τόξα. Το ένα τόξο, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο, είναι οξυκόρυφο με άνοιγμα περίπου τα 8 μέτρα, ενώ τα άλλα δύο είναι ασύμμετρα. Το πλάτος του γεφυριού είναι γύρω στα 2,60 μέτρα.

Εξαιτίας της άγριας βλάστησης της περιοχής και των παλαιότερων κατολισθήσεων το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου που περνά πάνω από το γεφύρι έχει εξαφανιστεί. Το γεφύρι είναι «πνιγμένο» από δέντρα και φυτά ψηλής και χαμηλής βλάστησης, όπως σκλήδρους, πλάτανους, καλαμιώνες, που συνθέτουν ένα πανέμορφο γαλήνιο τοπίο.

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση από το γεφύρι της Τριμίκλινης είχε περάσει η Αγία Ελένη, για να μεταφέρει τον Τίμιο Σταυρό, από το Σταυροβούνι στο μοναστήρι του Σταυρού στο χωριό Κουκά και στο Όμοδος.

Οι επισκέπτες του γεφυριού είναι ελάχιστοι εξαιτίας του δύσβατου της περιοχής που την καθιστά δυσκολοπρόσιτη. Για το λόγο αυτό η επίσκεψη στην περιοχή και συγκεκριμένα στο γεφύρι αποτελεί μια περιπέτεια και πρόκληση, για όποιον θελήσει να τα επισκεφτεί.