Στο χωριό Βουνί, της επαρχίας Λεμεσού συναντάμε δυο μεγάλες χαβούζες, η μια κτισμένη από τους Ενετούς και η άλλη από τους Τούρκους. Η ενετική χαβούζα βρίσκεται ανατολικά της κοινότητας, στην σκιά ενός τεράστιου πλατάνου. Από εδώ οι κάτοικοι του χωριού προμηθεύονταν το νερό τους. Άντρες, γυναίκες και παιδιά κουβαλούσαν με τις κανάτες(κούζες) το νερό στα σπίτια τους. Πλέον το νερό της χαβούζας δεν θεωρείται πόσιμο.

Η λέξη χαβούζα αποτελεί τούρκικη λέξη και σήμερα με τη συγκεκριμένη λέξη αναφερόμαστε στη δεξαμενή κυρίως με βρώμικα νερά ή για ένα χώρο πολύ βρώμικο.