Ένα σεμνό μνημείο κοσμεί το πλακόστρωτο έξω από το μοναστήρι των καλογραιών του Αγίου Ιωσήφ στην Λάρνακα. Αποτελεί ένα μοναδικό μνημείο αφιερωμένο στην καλόγρια και νοσηλεύτρια Σόφη Καμπόν, η οποία προσέφερε ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες της και περιέθαλψε χιλιάδες Λαρνακείς κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Ακολουθώντας την φράση της ιδρύτριας του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ, Αιμιλίας ντε Βαλιάρ, «πως η ψυχή ικανοποιείται σαν πετυχαίνει να μοιράσει την ευτυχία και να ανακουφίσει την πονεμένη ανθρωπότητα», η Καμπόν εκδηλώνει την ευαισθησία της και στράτευση της απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία.

Οι πρώτες τέσσερις μοναχές του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ έφτασαν από τη Γαλλία στην Λάρνακα το 1844 με σκοπό να στηρίξουν το έργο του Γάλλου γιατρού Ιωσήφ Φοπλάντ, για την ιατρική περίθαλψη του πληθυσμού και συγχρόνως να επανδρώσουν τη Μονή που ξεκίνησε να κτίζεται το 1846. Την συγκεκριμένη εποχή η Κύπρος μαστιζόταν από σοβαρής μορφής επιδημίες, όπως πανώλη και χολέρα. Η Μονή λοιπόν που κτίστηκε δεν λειτουργούσε μόνο ως το σπίτι της κοινότητας των μοναχών, αλλά και ως ένα μικρό νοσοκομείο και φαρμακείο που προσέφεραν για πολλά χρόνια δωρεάν ιατρική περίθαλψη σε όλους τους πάσχοντες ανεξαρτήτως θρησκείας και εθνικότητας. Οι μοναχές με το έργο τους και με την πλούσια ανθρωπιστική δράση τους έγιναν ιδιαίτερα αγαπητές από τους κατοίκους της Λάρνακας κα κατόρθωσαν να γίνουν ενεργό μέλος της πόλης. Στην πορεία στη Μονή ιδρύθηκαν και λειτούργησαν νηπιαγωγείο και το πρώτο παρθεναγωγείο του νησιού.

Το μνημείο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1895, παρουσιάζει ένα πελεκάνο πάνω από το στόμιο της βρύσης στη μέση τεσσάρων κιόνων. Η βρύση και ο πελεκάνος βρίσκονται μέσα σε κολυμβήθρα που στηρίζεται σε πόδι. Η επιλογή του πελεκάνου δεν υπήρξε καθόλου τυχαία, καθότι αποτελεί σύμβολο της μητρικής αυτοθυσίας, αφού το συγκεκριμένο πουλί όταν δεν βρίσκει τροφή να ταΐσει τα νεογνά του, τους δίνει να πίνουν από το αίμα του με κίνδυνο να χάσει το ίδιο την ζωή του. Η Σόφη Καμπόν έχοντας στη διάθεση της πενιχρά μέσα και με αυτοθυσία προσέφερε καθημερινά τις υπηρεσίες της στους ανθρώπους που την είχαν ανάγκη. Σύμφωνα μάλιστα με υπολογισμούς του ιατρού και ερευνητή Νεοκλή Κυριαζή, η Καμπόν φέρεται να νοσήλευσε περίπου διακόσιους χιλιάδες ασθενείς από την περίοδο 1871 μέχρι και το 1894.