Στο χωριό μπορεί κάποιος να επισκεφθεί τα ιστορικά μοναστήρια, να θαυμάσει ορεινή και θαλάσσια θέα και να εξερευνήσει τις ποικιλίες σπάνιων πετρωμάτων.

Περιδιαβαίνοντας κανείς στην ορεινή Λεμεσό, 20 χιλιόμετρα βόρειά της θα συναντήσει το χωριό Αψιού. Η κοινότητα βρίσκεται κτισμένη σε υψόμετρο 410 μέτρων και διασχίζεται από έναν παραπόταμο του ποταμού Γαρύλλη. Το τοπίο του χωριού είναι εκπληκτικά γραφικό μιας και εκτείνεται στην περιοχή μια αβαθής κοιλάδα αποτελούμενη από χαρουπόδεντρα, ελιές, σιτηρά, αμυγδαλιές κ.α.

Σήμερα, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται γύρω στα 200 άτομα. Ενώ σημειώνονταν κατά καιρούς αυξομειώσεις στον πληθυσμό, εντούτοις αυτός δεν ξεπέρασε ποτέ τα 313 άτομα (1946) από την πρώτη απογραφή του 1881.

Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Ο Νέαρχος Κληρίδης υποστηρίζει ότι το όνομα προέρχεται από παραφθορά του ελληνικού νησιού Νάξος από το οποίο κατέφθασαν στην κοινότητα πολλοί μεταλλουργοί. Άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το Αψιού αποτελεί σύντμηση του ονόματος της μονής Αψινθίου (Παναγία Αψινθιώτισσα) στον Πενταδάκτυλο. Μια τελευταία εκδοχή υποστηρίζει ότι το όνομα του χωριού προήλθε από παράφραση της πόλης Απαισού (Μυσία), που βρίσκεται στην Μ. Ασία, επηρεάζοντας έτσι και την ονομασία ενός γειτονικού χωριού, της Απαισιάς. Αν αυτό ευσταθεί, τότε υποδηλώνεται η ύπαρξη σχέσεων μεταξύ του Αψιού και της πόλης της Μ. Ασίας.

Η κοινότητα Αψιού είναι διαχωρισμένη στην Πάνω και στην Κάτω Αψιού. Στο χωριό φαίνεται ότι λειτουργούσε σχολείο πριν την Αγγλοκρατία το οποίο βρισκόταν πάνω σε ένα ψηλό λόφο και ήταν εγκατεστημένο σε ένα αρχοντικό κτίσμα το οποίο αργότερα κατεδαφίστηκε.

Το χωριό Αψιού είναι γνωστό και ως ένα από τα χωριά της «Μεγάλης Κουμανταρίας». Εκεί υπήρχε εργοστάσιο κουμανταρίας το οποίο σήμερα δεν λειτουργείται. Η παραγωγή της κουμανταρίας συνιστούσε ένα μεγάλο γεγονός για τους κατοίκους. Τα αμπέλια απλώνονταν σε γήπεδα και χωράφια και υπάρχουν μαρτυρίες ότι ακόμα και σχολεία επισκέπτονταν τον χώρο για να θαυμάσουν την παραγωγή του τοπικού κρασιού.

Παλαιότερα στο χωριό λειτουργούσαν λατομεία και μεταλλεία ενώ υπήρχαν και οι παραδοσιακοί ελιόμυλοι οι οποίοι σήμερα αντικαταστάθηκαν από τα σύγχρονα ελαιοτριβεία. Το χωριό αποτελεί επίσης πόλο έλξης για τους γεωλόγους εφόσον υπάρχουν πετρώματα σπάνιων ποικιλιών τα οποία εγείρουν το ενδιαφέρον των επιστημόνων για μελέτη.

Από την επίσκεψή μας στο χωριό Αψιού ξεχωρίσαμε την εκκλησία του Αγίου Επιφανίου , το μνημείο Πέτρου Απαισιώτη και το πετρόκτιστο εκκλησάκι της Παναγίας της Γαλακτούσας κτίσμα του 1740 το οποίο μνημονεύει και ο Γκάννις. Ακόμη, το γνωστό μοναστήρι της Παναγίας της Αμιρούς αποτελεί σημείο αναφοράς της κοινότητας. Λέγεται ότι κτίστηκε χάρις σε ένα θαύμα της Παναγίας τον 16ο αιώνα. Από το μοναστήρι μπορεί κανείς να θαυμάσει την φανταστική θέα της θάλασσας του Ζυγίου.

 

Σχετικοί Συνδέσμοι

Άγιος Επιφάνιος στην Αψιού.  Φωτογραφίες & Χάρτης

Μνημείο Δημήτρη Πέτρου Απαισιώτη στην Αψιού .  Φωτογραφίες & Χάρτης

Παναγία Γαλακτούσα στην Αψιού. Φωτογραφίες & Χάρτης

Ιερά Μονή Παναγίας Αμιρούς στη Αψιού. Φωτογραφίες & Χάρτης