Ένα ορειχάλκινο άγαλμα πάνω σε μαρμάρινη βάση δεσπόζει στην είσοδο της κοινότητας του Αμιάντου. Το Μνημείο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1987, είναι αφιερωμένο στον αγωνιστή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα 1955-59, στο «Γεράκι της Πιτσιλιάς», Ευαγόρα Παπαχριστοφόρου. Αρχιτέκτονας του έργου είναι οι Π. και Μ. Χαριλάου και γλύπτης ο Λεωνίδας Σπανός.

Ο ήρωας Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου γεννήθηκε στον Κάτω Αμίαντο το 1937 και αποτελούσε το τρίτο κατά σειρά παιδί της πολυμελούς οικογένειας Παπαχριστοφόρου Λαζαρίδη. Μόλις τελείωσε το δημοτικό σχολείο εργαζόταν ως ηλεκτροτεχνίτης στο μεταλλείο του Αμιάντου και υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της ΣΕΚ Αμιάντου.

Εντάχθηκε από νωρίς στους κόλπους της οργάνωσης της Ε.Ο.Κ.Α συμμετέχοντας στις πολεμικές επιχειρήσεις που γίνονταν στην περιοχή του Αμιάντου, τις οποίες διεύθυνε προσωπικά ο στρατηγός Διγενής. Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του στη διαφυγή του Διγενή στα λημέρια της Ε.Ο.Κ.Α στα Σπήλια, μετά την επιχείρηση στο Κόκκινο Φανάρι.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνελήφθη και κατόπιν πολλών βασανιστηρίων φυλακίστηκε στις φυλακές της Κοκκινοτριμιθιάς. Κατάφερε να δραπετεύσει και να ενταχθεί στην αντάρτικη ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου στην Πιτσιλιά. Αργότερα εντάχθηκε στην αντάρτικη ομάδα του Λένα στην ορεινή περιοχή της Γεράσας, όπου ο Λένας τον όρισε ως υπεύθυνο της ομάδας. Το Μάη του 1957, κατόπιν οδηγιών του Διγενή, ανέλαβε την οργάνωση αντάρτικης ομάδας στην περιοχή Σολέας, με κρησφύγετο κοντά στη Γαλάτα.

Στις 8 Οκτωβρίου 1957 ο Ευαγόρας μαζί με τον ξάδελφο του Χρύσανθο δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ, ενώ κοιμόντουσαν στο κρησφύγετο τους, από το συναγωνιστή τους Μιχαήλ Ασσιώτη, ο οποίος αργότερα παραδόθηκε στους Άγγλους. Στην κηδεία του οι Άγγλοι δεν επέτρεψαν στον πατέρα του Ευαγόρα να παρευρεθεί, κρατώντας τον στα κρατητήρια. Η συμπεριφορά των Άγγλων προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία των κρατουμένων, οι οποίοι έβαλαν φωτιά στα Κρατητήρια.