Η κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς ξεκινά από την προσπάθεια πολιορκίας της Λευκωσίας που έπεσε μετά από 1,5 μήνα σκληρών και ηρωικών μαχών από τους υπερασπιστές της.

Στις 24 Ιουλίου 1570 ο Λαλά Μουσταφά αποφάσισε να πολιορκήσει πρώτα την πρωτεύουσα της Κύπρου, Λευκωσία, ελπίζοντας ότι εκεί θα έβρισκε τους περισσότερους θησαυρούς. Αρχικά, φρόντισε να αποκόψει τυχόν βοήθεια από την Αμμόχωστο και έτσι έστειλε στην πόλη αυτή 500 ιππείς. Επίσης, 80.000 πεζοί και 2.500 ιππείς στρατοπέδευσαν στο ύψωμα της Μανδιάς αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της Λευκωσίας μέχρι να αρχίσουν οι μάχες. Οι Τούρκοι στο ύψωμα της Μανδιάς άρχισαν να κτίζουν πύργο για να τοποθετήσουν τα κανόνια. Επίσης, έκτισαν άλλους 4 πύργους με χαντάκια, τάφρους και αναχώματα.

Οι Οθωμανοί στις επόμενες μέρες άρχισαν να βάλλουν αδιάκοπα με τα κανόνια τους τα τείχη, τα οποία όμως δεν μπορούσαν να καταστρέψουν. Έφτιαξαν, παράλληλα, χαντάκια και προστατεύονταν από τα αναχώματα μέχρι να φτάσουν στα τείχη. Οι υπερασπιστές της Λευκωσίας δύσκολα μπορούσαν να τους χτυπήσουν. Εν τω μεταξύ, ο τοποτηρητής και υπεύθυνος της άμυνας Νικόλαος Δάνδολος είχε δώσει διαταγές να μη γίνει μεγάλη σπατάλη των πυρομαχικών. Για τη δύναμη των ανδρών αναφέρεται ο αριθμός των 20.000 που, όμως, θεωρείται υπερβολικός. Στην πραγματικότητα οι μάχιμοι ξεπερνούσαν σίγουρα τις 3.000. Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η στρατιωτική και διοικητική ανεπάρκεια του Δάνδολο, ο οποίος μάλιστα χαρακτηρίστηκε – εσφαλμένα – και  ως προδότης από κάποιους, σε αντίθεση με τις ηγετικές ικανότητες του Βραγαδίνου.

Οι προσπάθειες για αποστολή μηνυμάτων μέσω αγγελιαφόρων, που ζητούσαν βοήθεια από την Αμμόχωστο, απέτυχαν. Το ίδιο συνέβη και με την αποστολή πολυβολητών για τη στρατολόγηση ανδρών. Ο Μουσταφά διεμήνυε ότι αν η πόλη παραδινόταν θα σεβόταν τον καθένα, ωστόσο, κανείς δεν του αποκρίθηκε. Το ηθικό των πολιορκημένων αναπτερώθηκε όταν μεταφέρθηκε η είδηση ότι στόλος από τη Δύση κατευθυνόταν στην Κύπρο για βοήθεια. Ωστόσο, αυτό δεν έγινε ποτέ λόγω καθυστέρησης που υπήρξε.

Η ηρωική έξοδος της 15ης Αυγούστου από τους υπερασπιστές προξένησε τεράστιες καταστροφές στους Τούρκους. Επιπρόσθετα, η μεγάλη επίθεση που εξαπέλυσαν οι εχθροί 3 μέρες αργότερα, κατάφερε να αποκρουστεί με επιτυχία. Αντίθετα, η 15η επίθεση των Τούρκων έμελλε να κάμψει την αντίσταση των υπασπιστών της Λευκωσίας. Η μεγάλη επίθεση πραγματοποιήθηκε την 9η Σεπτεμβρίου 1570 με σφοδρότατες μάχες. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι ο Δάνδολο κλείστηκε στο παλάτι του ενώ άλλες ότι προτού πάει στο παλάτι έτρεξε να μαζέψει άνδρες προς ενίσχυση του προμαχώνα.

Ακολούθησαν λεηλασίες, με κυρίως καταστροφές εκκλησιών και μοναστηριών, αλλά και σφαγές του πληθυσμού. Λέγεται, επίσης, ότι την επομένη της κατάληψης οργανώθηκαν σκλαβοπάζαρα με πωλήσεις ανδρών, γυναικών και παιδιών. Από τους 58500 κατοίκους της πόλης, περίπου 20000 έχασαν τη ζωή τους. Ο Λαλά Μουσταφά μετά την κατάληψη της πρωτεύουσας στράφηκε στα τελευταία προπύργια της αντίστασης, στην Κερύνεια και την Αμμόχωστο.

Ο υπεράριθμος στρατός των Τούρκων, η έλλειψη οργάνωσης και η διοικητική και στρατιωτική ανεπάρκεια των υπευθύνων του στρατού συνέβαλε στην κατάληψη της Λευκωσίας και ακολούθως ολόκληρης της Κύπρου.