Μιχάλης Κακογιάννης : «Και βέβαια, επειδή σέβομαι τρομερά τους μεγάλους συγγραφείς, είναι τιμή μου να συνεργάζομαι μαζί τους. Και με τον Ευριπίδη συνεργάσθηκα και συχνά συνεργάζομαι με τον Σαίξπηρ, γιατί ανεβάζω έργα του στο θέατρο».

Ο Μιχάλης Κακογιάννης γεννήθηκε στην Κύπρο, στην πόλη της Λεμεσού, στις 11 Ιουνίου 1921. Όπως έλεγε ο ίδιος αυτοπροσδιοριζόταν ως φιλέλλην και είναι από τους ελάχιστους καλλιτέχνες, που έκαναν διεθνή καριέρα με ελληνικές ιστορίες και ελληνικά θέματα. Έκανε σπουδές νομικής, δραματικών τεχνών και σκηνοθεσίας στο Λονδίνο. Σχεδόν ολόκληρο το διάστημα που βρισκόταν στο Λονδίνο, εργάστηκε στην ελληνική υπηρεσία του BBC, στην αρχή ως μεταφραστής και εκφωνητής, και αργότερα, σε ηλικία μόλις 22 χρόνων, ανέλαβε τη διεύθυνση της Κυπριακής Ώρας. Το 1947, άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός, ενώ σύντομα κατάλαβε πως τον κέρδιζε περισσότερο η σκηνοθεσία.

Το 1954, σκηνοθέτησε το «Κυριακάτικο ξύπνημα», ταινία που άλλαξε πολλά στον ελληνικό κινηματογράφο και έτσι έκανε την αρχή της διεθνούς σκηνοθετικής του καριέρας. Η «Στέλλα», το «Κορίτσι με τα μαύρα», το «Τελευταίο ψέμα» η τριλογία του: «Ηλέκτρα», «Τρωάδες» και «Ιφιγένεια» και ο «Αλέξης Ζορμπάς» είναι μερικές μόνο από τις ταινίες του που διαγωνίστηκαν και προβλήθηκαν στα εγκυρότερα φεστιβάλ παγκοσμίως και απέσπασαν πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Είναι εκείνος που έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό το όνομα του Νίκου Καζαντζάκη και που ταύτισε την έννοια του Έλληνα με το όνομα του Ζορμπά. Οι ταινίες του χαρακτήρισαν και ένα μεγάλο τμήμα της κινηματογραφικής καριέρας μεγάλων προσωπικοτήτων της υποκριτικής, όπως η Μελίνα Μερκούρη, η Ειρήνη Παπά, η Έλλη Λαμπέτη, ο Άντονι Κουίν.

Αναγνωρισμένος και βραβευμένος διεθνώς, ο Μιχάλης Κακογιάννης έχει να επιδείξει ένα μοναδικό έργο στον Κινηματογράφο, το Θέατρο και την Όπερα. Από το 1950 έως το 2005 σκηνοθέτησε 15 ταινίες, 36 θεατρικά έργα και 7 όπερες. Έχει, επίσης, γράψει και έχουν εκδοθεί σενάρια και μεταφράσεις κινηματογραφικών και θεατρικών έργων, ενώ έχει γράψει και στίχους γνωστών ελληνικών τραγουδιών. Αξιοσημείωτο είναι το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους που γύρισε στην πατρίδα του, τη μαρτυρική Κύπρο σχετικά με τη βίαιη τουρκική εισβολή "Αττίλας '74", το οποίο βραβεύθηκε στη Φλωρεντία ως το καλύτερο Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους για το έτος 1974.

 

Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη είναι και ο νυχτερινός φωτισμός των μνημείων της Ακροπόλεως, τον οποίο εκείνος πρώτος οραματίσθηκε. Το 2004, ο Μιχάλης Κακογιάννης συνέστησε το κοινωφελές ίδρυμα με την επωνυμία «Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης» με σκοπό τη μελέτη, υποστήριξη και διάδοση των τεχνών του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και την καταγραφή και διαφύλαξη των δημιουργημάτων των τεχνών αυτών. Έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Χρυσού Φοίνικα (Ελλάδα), τον Ταξιάρχη των Γραμμάτων και Τεχνών (Γαλλία), τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Μακαρίου του Γ’ (Κύπρος) και το Special Grand Prix of the Americas (Μόντρεαλ). Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στο έθνος, από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το συνολικό έργο του, για έργο ζωής στα Ιεροσόλυμα, για έργο ζωής από το American Hellenic Institute στην Ουάσιγκτον και στο Κάιρο. Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Δημότης στη Λεμεσό, στο Montpellier (Γαλλία) και στο Ντάλας (Τέξας, Η.Π.Α.) και έχει αναγορευθεί Διδάκτωρ Τεχνών στο Columbia College (Σικάγο, Η.Π.Α.), Επίτιμος Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου καθώς και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Μεταξύ άλλων σταχυολογούμε μερικές αξιοσημείωτες δηλώσεις του:

«Δεν είμαι πλούσιος διότι ποτέ δεν είχα το χρήμα σαν κίνητρο», είχε πει. «Είχα μαζέψει όμως ό,τι κέρδισα με τη δουλειά μου αυτά τα χρόνια. Τα επένδυσα στην Κύπρο αγοράζοντας ένα εξοχικό σε μια υπέροχη παραλία. Το πούλησα και τα χρήματα αυτά αποτέλεσαν τη βάση για το Ίδρυμα. Μου στοίχισε, δεν το κρύβω. Νοσταλγώ τα καλοκαίρια που πήγαινα εκεί».

«Κάθε φορά που κάνω ταινία έχω ερέθισμα. Δεν κάνω ταινίες για να τις προσθέσω στο βιογραφικό μου».

«Και βέβαια, επειδή σέβομαι τρομερά τους μεγάλους συγγραφείς, είναι τιμή μου να συνεργάζομαι μαζί τους. Και με τον Ευριπίδη συνεργάσθηκα και συχνά συνεργάζομαι με τον Σαίξπηρ, γιατί ανεβάζω έργα του στο θέατρο».